مقدمه: امروزه جهت کاهش مراحل و حساسیت ترمیم های کامپوزیتی، کامپوزیت های بالک فیل عرضه شده اند. هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر PH بر استحکام خمشی کامپوزیت های بالک فیل و معمولی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، از یک کامپوزیت بالک فیلTetric N Ceram Bulk-Fill (TNCBF) و یک کامپوزیت معمولی Tetric N Ceram (TNC) استفاده شد. 36 نمونه تهیه شد و بر اساس نوع کامپوزیت و PH محلول ذخیره سازی (7، 5 و 5/2) به شش گروه تقسیم شدند(6=n). نمونه ها به مدت 30 روز در دمای 37 درجه سانتی گراد در محلول های مورد نظر نگهداری شدند. سپس استحکام خمشی آنها، با استفاده از یک Universal testing machine اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها در سطح معنی داری 05/0 از Two way ANOVA استفاده شد. یافته ها: کامپوزیت معمولی(TNC) استحکام خمشی بالاتری نسبت به کامپوزیت بالک فیل (TNCBF) نشان داد (02/0P-value=). PH محلول، تاثیر معنی داری بر استحکام خمشی نداشت (11/0 = P-value). نتیجه گیری: با توجه به محدودیت های مطالعه آزمایشگاهی، می توان نتیجه گرفت که PH محلول، تاثیری بر استحکام خمشی کامپوزیت نداشت. همچنین با وجود اینکه استحکام خمشی TNC بیشتر از TNCBF بود، اما هر دو در محدوده قابل قبول کلینیکی بودند.

مقدمه: خصوصیات سطح ترمیم، یکی از مهم ترین فاکتورها در تعیین موفقیت کلینیکی آن محسوب میشود. سطح ترمیم ممکن است تحت تاثیر نیروهای اکلوژن یا مسواک یا باکتری ها قرار گیرد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی خشونت سطحی دو نوع کامپوزیت نانوهیبرید بالک فیل و یونیورسال پس از سایش توسط مسواک بود. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، برای هر یک از کامپوزیت های نانوهیبرید (Tetric N Ceram و Tetric N Ceram Bulk fill)، 9 نمونه تهیه شد. میانگین خشونت سطحی نمونه ها توسط پروفایلومتر تماسی اندازه گیری گردید. سپس نمونه ها در دستگاه مسواک مصنوعی تحت 10000 سیکل سایش با مسواک نرم و مخلوط خمیردندان و آب مقطر قرار گرفتند. پس از آن مجددا میانگین خشونت سطحی نمونه ها اندازه گیریشد. داده ها با استفاده از آزمون های ANOVAone-way، t-test وPaired-t-test بررسی شدند. سطح معنی داری آماری 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: در هر دو نوع کامپوزیت، خشونت سطحی پس از ابریژن افزایش یافت. همچنین خشونت سطحی پس از ابریژن در کامپوزیت TNC Bulk fill به طور معنی داری بیشتر از کامپوزیت TNCبود. نتیجه گیری: با توجه به بالا بودن خشونت سطحی کامپوزیت های بالک فیل بعد از ابریژن، بهتر است سطح کامپوزیت های بالک فیل با کامپوزیت مقاوم تر به ابریژن پوشانده شود.

مقدمه: امروزه جهت کاهش مراحل و حساسیت ترمیم های کامپوزیتی، کامپوزیت های بالک فیل و ادهزیوهای یونیورسال عرضه شده اند. این پژوهش با هدف تعیین انحراف کاسپی در ترمیم های مزیواکلوزودیستالی (MOD) با کاربرد کامپوزیت بالک فیل و ادهزیو یونیورسال انجام شد. مواد و روش ها: 58 دندان پرمولر کشیده شده در 4 گروه تقسیم بندی و بصورت بالکی و لایه ای با استفاده از کامپوزیت Filtek Bulkfill و ادهزیوهای G-Premio و Adper Single Bond ترمیم شدند. ابتدا در هر دندان یک حفره استاندارد مزیواکلوزودیستالی تهیه شد به گونه ای که عرض باکس پروگزیمالی دو سوم عرض باکولینگوالی، عرض ایسموس اکلوزالی نصف عرض باکولینگوالی، فاصله کف ایسموس اکلوزالی از نوک کاسپ پالاتال 5/3 میلی متر و کف باکس پروگزیمالی 1 میلی متر بالای CEJ بود. قبل و بعد از ترمیم، فاصله اینترکاسپال هر دندان به ترتیب در فواصل زمانی 0، 30، 60 و180 ثانیه بعد از لایت کیور، توسط میکرومتر دیجیتال اندازه گیری شد و میانگین مقادیر حاصل محاسبه گردید. سپس مقدار انحراف کاسپی با کسر نمودن عدد بعد از ترمیم از عدد قبل از ترمیم به دست آمد. پس از انتقال مقادیر حاصله به نرم افزار SPSS با توجه به نرمال بودن نتایج، آنالیز واریانس یکطرفه انجام و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد بین مقادیر انحراف کاسپی گروه های مطالعه، اختلاف معنا داری وجود داشت. در مقایسه ی دو به دوی گروه ها با استفاده از آزمون Tukey تنها بین گروه ترمیم شده به روش لایه ای و کاربرد ادهزیو G-Premioبا گروه ترمیم شده به روش بالکی و کاربرد ادهزیو G-Premio تفاوت معنی داری مشاهده شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر بنظر میرسدمی توان با کاربرد بالکی کامپوزیتهای بالک فیل و استفاده از ادهزیوهای توتال اچ و یونیورسال، زمان کارکرد کلینیکی را کاهش داد.

سابقه و هدف: محدودیت عمق کیور و تاثیر آن بر میزان پلیمریزاسیون از مشکلات کار با کامپوزیتهای نوری می باشد که عامل مهمی در شکست کلینیکی ترمیم های کامپوزیتی است. یکی از راههای مقابله با آن استفاده از کامپوزیتهای بالک فیل معرفی شده اما تحقیقات تا کنون به نتیجه هماهنگی دست نیافته اند لذا در این تحقیق به بررسی تاثیر ضخامت بر میزان پلیمریزاسیون سه نوع کامپوزیت بالک فیل و هیبرید در سال 1395 پرداختیم.مواد و روش ها: در این تحقیق تجربی- آزمایشگاهی دو نوع کامپوزیت بالک فیل فلوابل Filtek™ Bulk Fill Flowable، X-tra Base و گروه شاهد کامپوزیت هیبرید Filtek™ Z250 Universal را در تعداد 108 نمونه در مولدهای برنجی دارای حفره ای به ابعاد 10´4´2 میلی متر قرار دادیم، پس از200 ثانیه نوردهی با دستگاه لایت کیور Demi™ Plus کالیبره شده با دستگاه رادیومتر Minamel، 24 ساعت در دستگاه انکوباتور در دمای 37 درجه سانتی گراد نگهداری، سپس ریزسختی آنها در دستگاه سختی سنج Vickers V-TestII به مدت 15 ثانیه تحت نیروی 300 گرم، 3 بار در هر یک از ضخامتهای 5-4-3-2-1-1.0 میلی متر اندازه گیری و میانگین محاسبه شد. یافته ها با آزمون آماری ANOVA بررسی شدند.یافته ها: بیشترین ریزسختی مربوط به Filtek™ Z250 Universal در ضخامت 1.0 میلی متر به میزان 8.0±8.98 و کمترین آن مربوط به Filtek™ Bulk Fill Flowable در ضخامت 5 میلی متر به میزان 7.0±5.31 بود که این اختلاف در تمام ضخامتها به لحاظ آماری معنی دار بود. (001.0>P) نتیجه گیری: به نظر می رسد ریزسختی کامپوزیت Filtek™ Z250 Universal در سطح ترمیم بهتر از سایر کامپوزیت هاست.

مقدمه: پلیمریزاسیون کافی کامپوزیت ها یکی از فاکتورهای کلیدی جهت حصول خصوصیات فیزیکی، مکانیکی و عملکرد کلینیکی مطلوب می باشد. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر نوع و Mode دستگاه لایت کیور بر میزان درجه ی تبدیل کامپوزیت های بالک فیل (Xtra-fill, Tetric N-Ceram Bulk Fill) در مقایسه با کامپوزیت معمول Tetric N-Ceram می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه ی تجربی-آزمایشگاهی که در دانشکد ه ی دندان پزشکی کرمان و تهران در سال 1398 انجام شد، 15 نمونه ی کامپوزیتی کیور نشده و تعداد 45 دیسک کامپوزیتی به قطر 10 میلی متر و ضخامت 4 میلی متر تهیه شد و سپس توسط دستگاه های لایت کیور QTH، LED وLED ramp به مدت 20 ثانیه کیور شدند. کامپوزیت های بالک فیل (Xtra-fill, Tetric N-Ceram Bulk Fill) به صورت توده ای با ضخامت 4 میلی متر قرار داده شدند و کامپوزیت معمولی (Tetric N-Ceram) به صورت لایه لایه با ضخامت 2 میلی متر قرار داده شد. میزان درجه ی پلیمریزاسیون سطح فوقانی و تحتانی نمونه ها با دستگاه (Fourier transform infrared spectroscopy) FTIR اندازه گیری گردید. داده ها با آزمون های Two-way ANOVA و Tukey تجزیه و تحلیل شدند. 05/0 > p value به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد. یافته ها: در تمام نمونه ها، درجه ی تبدیل در سطح، به صورت معنی داری بیشتر از عمق 4 میلی متر بود (0/05 > p value). به صورت کلی، درجه ی تبدیل کامپوزیت ها باهم تفاوت معنی داری نداشتند (0/05 < p value)، اما تفاوت بین LED ramp با QTH و LED معنی دار بود (0/05 > p value). نوع و Mode دستگاه لایت کیور بر میزان درجه ی تبدیل کامپوزیت های بالک فیل تاثیر معنی داری نداشت (0/05 < p value)؛ اما درجه ی تبدیل کامپوزیت معمولی با QTH و LED ramp به صورت معنی داری بیشتر از LED بود (0/05 > p value). نتیجه گیری: نتایج مطالعه ی حاضر نشان داد که درجه ی تبدیل کامپوزیت های بالک فیل مورد مطالعه تحت تاثیر نوع دستگاه لایت نبود و کامپوزیت های بالک فیل مورد مطالعه، میزان درجه ی تبدیل قابل قبول از نظر کلینیکی را هم در سطح و هم در عمق 4 میلی متر ایجاد کردند.

سابقه و هدف کامپوزیت های بالک فیل گروه جدیدی از کامپوزیت ها هستند که در جهت ساده کردن روش ترمیم معرفی شده اند و در صورت داشتن خواص مکانیکی و سیل لبه ای مناسب بر کامپوزیت های قدیمی برتری دارند. هدف از این مطالعه بررسی مقاومت به شکست دندان های پرمولر با حفرات مزیواکلوزودیستال (Mesio Occluso Distal= MOD) ترمیم شده با کامپوزیت های بالک فیل و معمولی می باشد. مواد و روش ها در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، 40 دندان پرمولر سالم به صورت تصادفی به 5 گروه تقسیم شدند. گروه اول: کنترل مثبت، دندان های سالم. بر روی بقیه دندان ها حفرات MOD تراش داده شد. گروه دوم: کنترل منفی، دندان ها بدون ترمیم رها شدند. گروه سوم (کامپوزیت X-tra fil، پرکردن توده ای با ضخامت هر لایه 4 میلی متر)، گروه چهارم (کامپوزیتX-tra base، پرکردن توده ای+گراندیو، پرکردن لایه لایه)، گروه پنجم (کامپوزیت گراندیو، پرکردن لایه لایه با ضخامت هر لایه 2 میلی متر). دندان های ترمیم شده بعد از 24ساعت نگهداری در آب 37درجه، تحت 500 دور سیکل حرارتی قرار گرفتند. سپس نمونه ها تحت نیروی فشاری تا نقطه شکست قرار گرفتند و مقاومت به شکست برحسب نیوتن ثبت شد. یافته ها بیشترین مقاومت به شکست در گروه 1 (507± 1150) و کمترین در گروه2 (62/5± 85) دیده شد که به صورت معنی داری کمتر از سایر گروه ها بود (0/001=p). مقاومت به شکست کامپوزیت های بالک فیل و معمولی تفاوت معنی داری با دندان سالم نداشتند. نتیجه گیری بر اساس نتایج این مطالعه ترمیم دندان ها با حفرات متوسط MOD با استفاده از کامپوزیت های بالک فیل می تواند استحکام از دست رفته دندان ها را تا حد دندان های سالم و مشابه با کامپوزیت های معمولی بالا ببرد.

سابقه و هدف: پلیمریزاسیون ناکافی کامپوزیت ها، یکی از اصلی ترین دلایل شکست ترمیم های کامپوزیت می باشد. هدف از این مقاله ارزیابی درجه پلیمریزاسیون کامپوزیت های Bulk cure به روش FTIR است.مواد و روش ها: در این تحقیق تجربی- آزمایشگاهی، 10 دیسک با ابعاد 4 میلی متر ارتفاع و 2 میلیمتر قطر برای هر گروه که شامل کامپوزیت ( Germany x-tra Base (Voco، و کامپوزیت ( Germany X-tra fil (Voco، تهیه گردید.نمونه ها مطابق دستور کارخانه سازنده با دستگاه لایت کیور (LED Turbo، Apoza، Japan) با شدت اشعه mw/cm2 800 به مدت 20 ثانیه کیور گردید. سپس یک میلی متر ابتدایی و انتهایی از کامپوزیت کیور شده برش داده شده ودرجه پلیمریزاسیون آنها به روش (shimadzu، Kyoto، Japan، (8100M FTIR مورد بررسی قرارگرفت. یافته ها با استفاده از آزمون one way ANOVA ارزیابی شدند.یافته ها: گرچه تفاوت میزان پلیمریزاسیون نمونه های کامپوزیت (Germany، Voco) x-tra Base و (Germany، Voco) X-tra fil در 1میلی متر ابتدایی و انتهایی معنی دار بود. (0.001> P) ولی میانگین میزان درصد پلیمریزاسیون برای هر دو کامپوزیت در هر دو سطح فوقانی وتحتانی بالاتر از حد قابل قبول (% 55= DC) می باشد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، میزان پلیمریزاسیون هر دو کامپوزیت در سطح فوقانی و تحتانی قابل قبول می باشد.گرچه میزان پلیمریزاسیون نمونه های کامپوزیت X-tra fil از کامپوزیت X-tra base کمتر بود.

مقدمه: کاهش مقاومت به شکست و استحکام دندان های پره مولر درمان ریشه شده که هر دو مارجینال ریج خود را از دست داده اند، یکی از شایع ترین مشکلات دندانپزشکی به شمار می رود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر بکارگیری گلاس فایبر به همراه کامپوزیت بالک فیل بر مقاومت به شکست دندان های پره مولر درمان ریشه شده بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، 60 دندان پرمولر انسانی سالم به 5 گروه مساوی (12n=) تقسیم شدند. گروه اول شامل دندان های سالم بدون هیچ حفره آماده سازی بود. این دندان ها به عنوان گروه شاهد (کنترل منفی) در نظر گرفته شدند. در گروه 2 حفره MOD تهیه شد، اما ترمیم نشده و به عنوان کنترل مثبت در نظر گرفته شدند. در گروه 3 تهیه حفره MOD مشابه گروه 2 انجام شد، حفره با کامپوزیت به صورت توده ای ترمیم شد. گروه4: تهیه حفره MOD و مراحل اچ و باندینگ مشابه گروه قبل انجام شد. در کف پالپال حفره لایه ای از کامپوزیت قرار گرفت و قبل از کیور کردن، گلاس فایبر در جهت باکو لینگوالی بر کامپوزیت قرار گرفت و به مدت 40 ثانیه کیور شد. در گروه 5 تهیه حفره و باندینگ مشابه گروه های قبلی انجام شد. حفره ها به وسیله کامپوزیت تا ضخامت 4 میلیمتر پر شد. سپس بر روی کامپوزیت، گلاس فایبر امتداد یافت و سپس نمونه ها به مدت 40 ثانیه کیور شدند. مقاومت به شکست دندان ها با دستگاه تست یونیورسال بررسی شد و در نهایت داده ها با نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در گروه تقویت شده با فایبر جینجیوال، مقاومت شکست به طور معناداری از گروه ترمیم شده با کامپوزیت بالک به تنهایی بالاتر بود (01/0P=) اما این اختلاف در گروه فایبر اکلوزال معنی دار نبود (087/0P=). تفاوتی معنی داری بین گروه فایبر اکلوزال و جینجیوال مشاهده نشد. (38/0P=) نتیجه گیری: ترمیم دندان پرمولر درمان ریشه شده با کامپوزیت بالک فیل، مقاومت شکست رادر حد دندان سالم افزایش می دهد و قراردهی فایبر جینجیوال این اثر را تقویت میکند.

هدف از این تحقیق، تولید کامپوزیت زمینه آلیاژهای مس تقویت شده با ذرات الماس میکرونی و بررسی خواص مکانیکی این کامپوزیت است. از مهم ترین مسائل ساخت این نوع کامپوزیت ، بهینه سازی استحکام ذرات الماس در زمینه فلزی و خواص سایشی مد نظر این نوع کامپوزیت است. پودرهای کامپوزیتی با استفاده از آسیابکاری پرانرژی (سایشی) و به روش سینتر پرس داغ تولید شدند. به منظور بررسی استحکام خمشی، سختی و خواص سایشی، نمونه ها با اضافه کردن فلزات مختلف به زمینه، شرایط مختلف آسیابکاری و پارامترهای مختلف فشار داغ، ساخته شدند. هدف از این تحقیق، تولید کامپوزیت زمینه آلیاژهای مس تقویت شده با ذرات الماس میکرونی و بررسی خواص مکانیکی این کامپوزیت است. از مهم ترین مسائل ساخت این نوع کامپوزیت ، بهینه سازی استحکام ذرات الماس در زمینه فلزی و خواص سایشی مد نظر این نوع کامپوزیت است. پودرهای کامپوزیتی با استفاده از آسیابکاری پرانرژی (سایشی) و به روش سینتر پرس داغ تولید شدند. به منظور بررسی استحکام خمشی، سختی و خواص سایشی، نمونه ها با اضافه کردن فلزات مختلف به زمینه، شرایط مختلف آسیابکاری و پارامترهای مختلف فشار داغ، ساخته شدند.